Welcome to Submission

سوره ۳۷ : تنظيم کنندگان (الصافات)

به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين

۱ _ تنظيم کنندگان در صف ها.

۲ _ سرزنش کنندگان، کسانى که بايد سرزنش شوند.

۳ _ تلاوت کنندگان پيغام ها.

۴ _ خداى شما فقط يکى است.

۵ _ پروردگار آسمانها و زمين و هر چه در بين آنهاست و پروردگار شرق ها.

۶ _ ما پايين ترين آسمان را با سيارات زينتى مزين کرده ايم.

۷ _ ما آن را از شر هر شيطان پليدى حفظ نموديم.

۸ _ آنها نمى توانند جاسوسى جامعه بالا را بکنند؛ آنها از هر طرف بمباران مى شوند.

۹ _ آنها محکوم شده اند؛ آنها به عذاب ابدى دچار شده اند.

۱۰ _ اگر هر کدام از آنها جرأت کند که به محدوده خارجى دست يابد، با سلاح پرتابى سهمگينى ضربه مى خورد.

۱۱ _ از آنها سئوال کن، "آيا خلقت آنها مشگل تر است، يا مخلوقات ديگر" ما آنها را از گل خيس آفريديم.

۱۲ _ در حالى که تو در هيبت و شگفتى، آنها مسخره مى کنند.

۱۳ _ هنگامى که به آنها تذکر داده شود، توجه نمى کنند.

۱۴ _ هنگامى که مدرک را مى بينند، آن را به تمسخر مى گيرند.

۱۵ _ آنها مى گويند، "اين شعبده اى است واضح!

۱۶ _ "بعد از اينکه بميريم و به خاک و استخوان تبديل شويم، آيا دوباره برانگيخته مى شويم

۱۷ _ "حتى اجداد ديرينه ما"

۱۸ _ بگو، "بله، شما به اجبار احضار خواهيد شد."

۱۹ _ فقط يک اشاره لازم است که در نتيجه آن (بر مى خيزند) نگاه مى کنند.

۲۰ _ آنها خواهند گفت، "واى بر ما؛ اين روز قضاوت است."

۲۱ _ اين است روز تصميم گيرى که شما قبلا ً به آن ايمان نداشتيد.

۲۲ _ احضار کنيد ستمکاران و همسرانشان را و معبودانى که مى پرستيدند

۲۳ _ در کنار خدا و آنها را به راه دوزخ راهنمايى کنيد.

۲۴ _ آنها را متوقف کنيد و از آنها بپرسيد:

۲۵ _ "چرا به يکديگر کمک نمى کنيد"

۲۶ _ آنها در آن روز، کاملا ً تسليم خواهند بود.

۲۷ _ آنها نزد يکديگر خواهند آمد و يکديگر را مورد سئوال و سرزنش قرار خواهند داد.

۲۸ _ آنها (به پيشوايان خود) خواهند گفت، "شما قبلا ً از سمت راست بر ما مى آمديد."

۲۹ _ آنها پاسخ خواهند داد، "اين شما هستيد که ايمان نداشتيد.

۳۰ _ "ما هرگز قدرتى بر شما نداشتيم؛ اين شما هستيد که ستمکار بوديد.

۳۱ _ "ما عادلانه مورد قضاوت پروردگارمان قرار گرفتيم؛ اکنون بايد عذاب بکشيم.

۳۲ _ "ما شما را منحرف کرديم، فقط بخاطر اينکه گمراه بوديم."

۳۳ _ بنابراين، همگى آنها در عذاب آن روز با يکديگر سهيم خواهند بود.

۳۴ _ اينچنين ما جزاى گناهکاران را مى دهيم.

۳۵ _ هنگامى که به آنها گفته شد، "لا اله الا الله [خداى ديگرى در کنار خدا نيست]،" آنها متکبر شدند .

۳۶ _ آنها گفتند، "آيا خدايان خود را بخاطر شاعرى ديوانه ترک کنيم"

۳۷ _ در واقع، او حقيقت را آورده و رسولان را تصديق کرده است.

۳۸ _ مسلما ً، شما طعم دردناک ترين عذاب را خواهيد چشيد.

۳۹ _ شما فقط براى آنچه کرده ايد مجازات مى شويد.

۴۰ _ فقط بندگان خدا که مطلقا ً خود را به تنها او اختصاص مى دهند (نجات خواهند يافت).

۴۱ - آنها سزاوار روزى هايى شده اند که برايشان اختصاص داده شده است.

۴۲ _ انواع و اقسام ميوه ها. آنها گرامى خواهند بود.

۴۳ _ در باغ هاى لذت بخش.

۴۴ _ روى مبلمان ها نزديک يکديگر.

۴۵ _ آنها با جام هايى از نوشابه هاى خالص پذيرايى خواهند شد.

۴۶ _ شفاف و گوارا براى نوشندگان.

۴۷ _ نه هرگز آلوده و نه هرگز نمام شدنى.

۴۸ _ با آنها همنشينان فوق العاده اى خواهند بود.

۴۹ _ محافظت شده مانند تخم مرغ هاى شکننده.

۵۰ _ آنها نزديک يکديگر خواهند آمد و با يکديگر گفتگو خواهند کرد.

۵۱ _ يکى از آنها خواهد گفت، "من قبلا ً دوستى داشتم.

۵۲ _ "که مسخره مى کرد:  آيا تو همه اينها را باور داري

۵۳ _ "  بعد از اينکه بميريم و به خاک و استخوان تبديل شويم، آيا براى حسابرسى فرا خوانده مى شويم "

۵۴ _ او خواهد گفت، "فقط نگاه کن!"

۵۵ _ هنگامى که نگاه کند، دوستش را در قعر دوزخ خواهد ديد.

۵۶ _ او (نزدش مى رود) مى گويد، "به خدا، نزديک بود تو من را نابود کنى.

۵۷ _ "اگر بخاطر رحمت پروردگارم نبود، من هم اکنون با تو بودم.

۵۸ _ "(آيا هنوز باور دارى) که ما مى ميريم،

۵۹ _ "فقط مرگ اول و هرگز مجازات نمى شويم"

۶۰ _ چنين است بزرگترين پيروزى.

۶۱ _ اين چيزى است که هر کارگرى بايد براى آن کار کند.

۶۲ _ آيا اين سرنوشت بهترى است، يا آن درخت تلخ

۶۳ _ ما آن را تنبيهى براى ستمکاران قرار داديم.

۶۴ _ آن درختى است که در قعر دوزخ مى رويد.

۶۵ _ گل هايش مانند سرهاى شيطان است.

۶۶ _ آنها آنقدر از آن خواهند خورد تا شکم هايشان پر شود.

۶۷ _ سپس روى آن نوشابه جهنمى خواهند نوشيد.

۶۸ _ سپس به دوزخ باز خواهند گشت.

۶۹ _ آنها والدين شان را در گمراهى يافتند.

۷۰ _ و کورکورانه ردپايشان را دنبال کردند.

۷۱ _ اکثر نسل هاى گذشته هم به همين طريق گمراه شده اند.

۷۲ _ ما هشدار دهندگانى نزدشان فرستاده ايم.

۷۳ _ بنگر عواقب کسانى را که به آنها هشدار داده شده است.

۷۴ _ فقط بندگان خدا که مطلقا ً خود را به تنها او اختصاص مى دهند (نجات مى يابند).

۷۵ _ بدين گونه، نوح ما را صدا کرد و ما بهترين پاسخ دهنده بوديم.

۷۶ _ ما او و خانواده اش را از آن مصيبت بزرگ نجات داديم.

۷۷ _ ما همراهان او را از نجات يافتگان قرار داديم.

۷۸ _ و ما تاريخچه او را براى نسل هاى بعدى حفظ کرديم.

۷۹ _ در ميان مردمان، صلح بر نوح باد.

۸۰ _ ما اينچنين به پرهيزکاران پاداش مى دهيم.

۸۱ _ او يکى از بندگان مؤمن ما است.

۸۲ _ ما بقيه را غرق کرديم.

۸۳ _ در ميان پيروان او ابراهيم بود.

۸۴ _ او با تمام قلب به سوى پروردگارش آمد.

۸۵ _ او به پدر و مردمش گفت، "اين ها چيست که شما مى پرستيد

۸۶ _ "آيا اين خدايان ساختگى را به جاى خدا، مى طلبيد

۸۷ _ " شما درباره پروردگار جهان چه فکر مى کنيد "

۸۸ _ او به دقت به ستارگان نگاه کرد.

۸۹ _ سپس دست برداشت و گفت، "من از اين خسته شدم!"

۹۰ _ آنها از او روى گرداندند.

۹۱ _ سپس او رو به طرف بت هايشان کرد، و گفت، "آيا ميل داريد غذا بخوريد

۹۲ _ "چرا حرف نمى زنيد"

۹۳ _ آنگاه او آنها را درهم شکست.

۹۴ _ آنها با خشم فراوان نزد او رفتند.

۹۵ _ او گفت، "شما چطور مى توانيد چيزهايى را که مى تراشيد بپرستيد

۹۶ _ "هنگامى که خدا شما و آنچه مى سازيد را خلق کرده است!"

۹۷ _ آنها گفتند، "بياييد آتش عظيمى بر پا کنيم و او را در آن بياندازيم."

۹۸ _ آنها عليه او نقشه کشيدند، ولى ما آنان را بازنده کرديم.

۹۹ _ او گفت، "من بسوى پروردگارم مى روم؛ او من را هدايت خواهد کرد."

۱۰۰_ "پروردگارمن، به من فرزندان پرهيزکار عطا کن."

۱۰۱_ ما به او مژده فرزند خوبى داديم.

۱۰۲_ هنگامى که به اندازه کافى بزرگ شد تا با او کار کند، گفت، "پسرم، من در خواب مى بينم که دارم تو را قربانى مى کنم. تو چه فکر مى کني" او گفت، "اى پدر من، کارى را که به تو امر شده انجام بده . تو من را بخواست خدا صبور خواهى يافت."

۱۰۳_ آنها هر دو تسليم شدند، و او پيشانى وى را بر زمين نهاد (تا او را قربانى کند).

۱۰۴_ ما او را ندا داديم: "اى ابراهيم.

۱۰۵_ "تو آن خواب را باور کرده اى. "ما اينچنين پرهيزکاران را پاداش مى دهيم.

۱۰۶_ در واقع آن امتحان سختى بود.

۱۰۷_ ما با جايگزين کردن حيوانى براى قربانى ( اسماييل را) رها کرديم.

۱۰۸_ و تاريخچه او را براى نسل هاى بعدى نگاه داشتيم.

۱۰۹_ صلح بر ابراهيم باد.

۱۱۰_ ما اينچنين پرهيزکاران را پاداش مى دهيم.

۱۱۱_ او يکى از بندگان مؤمن ما است.

۱۱۲_ سپس درباره تولد اسحاق به او مژده داديم، تا يکى از پيامبران پرهيزکار باشد.

۱۱۳_ ما او و اسحاق را مورد رحمت قرار داديم. در ميان نوادگانشان، بعضى پرهيزکارند و بعضى ستمکاران پليدى هستند.

۱۱۴_ ما همچنين موسى و هارون را مورد رحمت قرار داديم.

۱۱۵_ ما آنها و مردمشان را از آن مصيبت بزرگ نجات داديم.

۱۱۶_ ما آنها را حمايت کرديم، تا اينکه پيروز شدند.

۱۱۷_ ما به هر دوى آنها کتاب آسمانى شگرفى داديم.

۱۱۸_ ما آنها را به راه راست هدايت نموديم.

۱۱۹_ ما تاريخچه آنها را براى نسل هاى بعدى حفظ کرديم.

۱۲۰_ صلح بر موسى و هارون.

۱۲۱_ ما اينچنين پرهيزکاران را پاداش مى دهيم.

۱۲۲_ هر دوى آنها در ميان بندگان پرهيزکار ما بودند.

۱۲۳_ الياس يکى از رسولان بود.

۱۲۴_ او به مردمش گفت، "آيا مايل نيستيد کار پرهيزگارانه انجام دهيد

۱۲۵_ "آيا به جاى خالق بلند مرتبه مجسمه اى را مى پرستيد

۱۲۶_ "خدا؛ پروردگار شما و پروردگار اجداد شما!"

۱۲۷_ آنها او را باور نکردند. در نتيجه، مى بايست براى حسابرسى فرا خوانده مى شدند.

۱۲۸_ فقط بندگان خدا که مطلقا ً خود را به تنها او اختصاص مى دهند (نجات مى يابند ).

۱۲۹_ ما تاريخچه او را براى نسل هاى بعدى نگاه داشتيم.

۱۳۰_ صلح بر الياس و بر تمام کسانى که مانند الياس هستند.

۱۳۱_ ما اينچنين پرهيزکاران را پاداش مى دهيم.

۱۳۲_ او يکى از بندگان مؤمن ما بود.

۱۳۳_ لوط يکى از رسولان بود.

۱۳۴_ ما او و تمام خانواده اش را نجات داديم.

۱۳۵_ فقط آن پيرزن محکوم به فنا بود.

۱۳۶_ ما بقيه آنها را نابود کرديم.

۱۳۷_ شما هنوز هنگام روز از خرابه هايشان مى گذريد.

۱۳۸_ و در شب. آيا مى فهميد

۱۳۹_ يونس يکى از رسولان بود.

۱۴۰_ او به کشتى پر از بارى گريخت.

۱۴۱_ او سرکشى کرد و اينچنين، به جمع بازندگان پيوست.

۱۴۲_ در نتيجه، ماهى او را بلعيد، و او بود که بايد سرزنش مى شد.

۱۴۳_ اگر بخاطر پناه بردن به تعمق و عبادت (خدا) نبود،

۱۴۴_ تا روز رستاخيز در شکمش مى ماند.

۱۴۵_ ما باعث شديم تا او با خستگى فراوان به بيابان پرتاب شود.

۱۴۶_ ما براى او درختى از ميوه خوردنى رويانديم.

۱۴۷_ سپس او را نزد يکصد هزار نفر، يا بيشتر فرستاديم.

۱۴۸_ آنها ايمان آوردند و ما اجازه داديم از اين زندگى لذت ببرند.

۱۴۹_ از آنها سئوال کن آيا پروردگات صاحب دختران است در حالى که آنها صاحب پسران هستند!

۱۵۰_ آيا ما فرشتگان را مؤنث آفريديم آيا آنها شاهد آن بودند

۱۵۱_ در حقيقت، کفر بزرگى بر زبان مى آورند وقتى که مى گويند_

۱۵۲_ "خدا پسرى دارد." حقيقتا ً، آنها دروغگو هستند.

۱۵۳_ آيا او دختران را بر پسران برگزيد

۱۵۴_ اين چگونه منطقى است

۱۵۵_ چرا توجه نمى کنيد

۱۵۶_ آيا هيچ مدرکى داريد

۱۵۷_ کتاب خود را به ما نشان دهيد، اگر راست مى گوييد.

۱۵۸_ آنها حتى بين او و جن ها رابطه خاصى قائل شدند، جن ها خودشان مى دانند که از زير دستان هستند.

۱۵۹_ تجليل خدا را؛ بسيار بالاتر از ادعاهايشان

۱۶۰_ فقط بندگان خدا که مطلقا ً خود را به تنها او اختصاص مى دهند (نجات مى يابند).

۱۶۱_ در حقيقت، شما و آنچه مى پرستيد.

۱۶۲_ نمى توانند چيزى به او تحميل کنند.

۱۶۳_ فقط شما در دوزخ خواهيد سوخت.

۱۶۴_ هر يک از ما شغل بخصوصى داريم.

۱۶۵_ ما تنظيم کنندگان هستيم.

۱۶۶_ ما (پروردگارمان را ) آنطور که مى بايست، تجليل کرده ايم.

۱۶۷_ آنها مى گفتند،

۱۶۸_ "اگر از دستورات صحيحى از والدين مان دريافت کرده بوديم،

۱۶۹_ "از پرستش کنندگان مى بوديم، مخلص تنها خدا."

۱۷۰_ اما آنها کافر شدند و آنها مطمئنا ً خواهند فهميد.

۱۷۱_ تصميم ما از قبل براى بندگان ما رسولان مقرر شده است.

۱۷۲_ آنها مطمئنا ًپيروز هستند.

۱۷۳_ سربازان ما برندگانند.

۱۷۴_ بنابراين براى مدتى به آنها اعتناء نکن.

۱۷۵_ آنها را بنگر؛ آنها هم خواهند نگريست.

۱۷۶_ آيا آنها عذاب ما را به مبارزه مى طلبند

۱۷۷_ روزى که به آنها اصابت کند، روز مصيبت بارى خواهد بود؛ آنها به حد کافى هشدار داده شدند.

۱۷۸_ براى مدتى به آنها اعتناء نکن.

۱۷۹_ آنها را بنگر؛ آنها هم خواهند نگريست.

۱۸۰_ تجليل از آن پروردگارت را، پروردگار بزرگ؛ بسيار بالاتر از ادعاهايشان.

۱۸۱_ صلح بر رسولان.

۱۸۲_ ستايش خدا را، پروردگار جهان.